Në faqet e fundit të gazetës zakonisht shkruhen shpajllet për banim e shumëçka tjetër, por vite më parë gazetat shqiptare kishte edhe njoftime të tillë që një familje ka vendosur të leçitet me një tjerër.

Leçitje nënkupton heqje dorë nga një familjar apo i afërm, pasi ai ose ajo ka bërë një veprim të pamoralshëm, bazuar në traditën e shoqërisë ose të familjes, dhe si e tillë atë kohë bëhej publike edhe nëpër gazeta.

Kishte raste të tilla që babai hiqte dorë nga cajza e tij, dhe vendoste në mënyrë publike që të mos t’i fliste më.

“Njoftim nga Gjilani, botuar në një të përditshme. Babai i moshuar mohon të bijën, sepse u martua me kushëririn”, ishte një njoftim i tillë në një të përditshe.

Çka shkruhet në Kanuni e Lekë Dukagjinit për leçitjen:

Lëçitja bëhet dhe do të zbatohet pikë për pikë duke respektuar ligjin. Nuk do të ketë asnjë lëshim. Për shmangien nga rruga e drejtë, neni 475 parasheh se si duhet lëçitur personat. Lëçitja nuk bëhet vetëm pse kanë thyer rregullat e pleqnisë.

Lëçitja bëhet edhe për të faktuar se ligji funksion dhe se askush nuk do të kursehet, pa marrë parasysh se a janë ata jeniçerë, spahi, agallarë, pashallarë apo kadi.

Neni 475 është konsumuar tërësisht dhe do të zbatohet me përpikëri dhe me seriozitetin më të madh të insanit./gazetametro.ne

Loading...

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu